Bób i fasola

Na dworze Salomona bób był jednym z podstawowych pokarmów. Nazwa wywodzi się od łacińskiego słowa faba, które oznaczało żywność, posiłek. Fasolę odkryto nieco później, ale już w starożytności też była rośliną dość popularną (rosła w Ameryce, Azji i Afryce).

W bobie i fasoli znajduje się duża ilość białka, zawierającego aminokwasy, węglowodany, sole mineralne i witaminy, głównie z grupy B. Z substancji mineralnych wyróżnia się potas i fosfor. Fasolka zielona jest zalecana przy cukrzycy, podagrze, kamicy nerkowej, reumatyzmie oraz w stanach rekonwalescencji i w okresie dojrzewania.

Leczniczo można pić sok wyciśnięty w sokowirówce lub w maszynce do mięsa ze świeżych i zielonych strączków. Najlepiej zażywać 2 razy dziennie po 1 szklance przed jedzeniem.

Jest pomocna w leczeniu cukrzycy, różyczki i oparzeń, zaburzeń wątrobowych, ma także dużą wartość odżywczą i wzmacniająco wpływa na system nerwowy.

Przy chorej wątrobie i cukrzycy zaleca się picie wywaru z suchych strąków fasoli (bez ziaren). Garść strąków należy zalać 1 I wody, gotować 3 minuty, odstawić na kilka godzin. Zażywać 2 razy dziennie przed jedzeniem po 1-2 szklanki.

Przy oparzeniach i różyczce ugotowane ziarna fasoli należy rozetrzeć i przykładać jako kompresy.

Soczewica. Rośnie w większości krajów świata i jest jedną z najstarszych roślin zbieranych i uprawianych przez człowieka. Zawiera dużą ilość białka (24 g w 100 g masy), węglowodanów (54 g w 100 g masy) oraz potas, fosfor, witaminy z grupy B i wiele innych substancji mineralnych. Spożywana przez dłuższy czas uspokaja nadwerężony system nerwowy oraz zwiększa cierpliwość.

Zostaw komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>