Czym jest agrilloterapia?

Nader istotne jest miejsce oraz głębokość zalegania glinki w ziemi. Najcenniejsza jest zalegająca głęboko, ma to bowiem wpływ na jej skład chemiczny i właściwości lecznicze, niejednokrotnie wszakże zawiera bakterie lub inne drobnoustroje nieobojętne dla naszego zdrowia. Jeśli to możliwe, należy próbki złoża poddać analitycznym badaniom.

Na podstawie dotychczasowych doświadczeń klinicznych można zaryzykować twierdzenie, że agrilloterapia skutecznie leczy około 100 różnych chorób, m.in.: schorzenia wątroby, nerek, pęcherza, układu kostno-stawowego, stany zapalne skóry, gruźlicę, skutki przeziębień, choroby serca i migrenę.

Przygotowanie glinki do użycia. Niezależnie od dalszego przeznaczenia glinkę koniecznie należy poddać sterylizacji. Grudki glinki ułożone w pojemniku wystarczy podgrzać w temperaturze 100°C przez ok. 30 minut na kuchence gazowej lub elektrycznej. Gdy przeschnie, przesiewamy ją przez sito o grubszych oczkach, otrzymując w ten sposób gotowy surowiec wyjściowy do dalszego wykorzystania.

Do leczenia zewnętrznego używa się glinki w formie okładów i kataplazmów. Ma ona wówczas postać pasty lub roztworu koloidalnego. Jak je przygotować?

© Pasta. Do naczynia (każdego poza metalowym lub z tworzyw sztucznych) wsypujemy 2 łyżeczki wyprażonej glinki, którą rozcieńczamy niewielką ilością wody. Mieszanina musi mieć konsystencję papki.

Roztwór koloidalny. Do przygotowanej pasty dodać 200 mg przegotowanej wody i dokładnie wymieszać. Roztwór koloidalny jest stosowany również do leczenia wewnętrznego.

Zarówno okłady, jak i kataplazmy mogą być zimne, ciepłe lub gorące. O wyborze powinien decydować lekarz. Grubość kataplazmów powinna się wahać od 0,25 do 2 cm.

Ciepłe okłady mają zastosowanie przy schorzeniach nerek, wątroby, pęcherza moczowego lub stawów. Kataplazm przykłada się bezpośrednio na skórę na okres 1-3 godzin. Zabiegi należy powtarzać aż do uzyskania pożądanego skutku. W stanach ropnych okłady trzeba zmieniać dość często.

Zimne okłady stosuje się najczęściej w stanach zapalnych skóry lub przy dolegliwościach podbrzusza. Należy je zmieniać, gdy tylko się nagrzeją. Jeżeli chory czuje zbyt duży chłód, trzeba stosować okład o wyższej temperaturze. Raz użytą glinkę należy wyrzucić ze względu na nasycenie jej toksynami.

Zostaw komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>