Istota terapii kwiatowej

Dr E. Bach twierdził: „Choroba jest uleczalna nie jest ona ze swej natury ani złośliwa, ani okrutna, lecz sygnalizuje tylko organizmowi jego usterki, zapobiegając dalszym skutkom”, prezentował zatem duchowe podejście do stanu zdrowotnego człowieka, jego niedomagali i leczenia. Traktując ciało jako zwierciadło kondycji psychicznej, odkrył istotny związek między leczeniem fizycznych symptomów choroby a emocjonalnym obrazem pacjenta. Uważał, iż stany psychiczne wpływają na funkcjonowanie organizmu, a wszelkie niedomagania cielesne biorą początek z ducha. Z bogatego świata roślinnego wyselekcjonował 37 gatunków, które – jego zdaniem – wykazują właściwości lecznicze różnych stanów psychicznych. Owe stany psychiczne pogrupował w siedem bloków: strach, niepewność, brak zainteresowania rzeczywistością, uczucie osamotnienia, nadwrażliwość na wpływy otoczenia, załamanie i przygnębienie psychiczne oraz nadopiekuńczość.

Metoda Bacha jest terapią niezwykle łagodną. Nie powoduje żadnych skutków ubocznych i może być stosowana niezależnie od innych zabiegów leczniczych, zbliżona jest też nieco do homeopatii oraz ziołolecznictwa. Sam twórca tak ją objaśniał: „Działanie leków kwiatowych polega na zwiększeniu naszych wibracji i naszym przestawieniu się na osobowość duchową, dostarczeniu organizmowi potrzebnych rzeczy i usunięciu z niego tych, które powodują złe samopoczucie”. Podstawową zasadą jest leczyć pacjenta, a nie chorobę. Zalecał też, aby nie zwlekać, aż choroba rozwinie się w organizmie, lecz likwidować już pierwsze jej symptomy.

Zostaw komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>