Lecznicze właściwości pyłku

Badania zdrowia i długości życia osób zajmujących się pszczelar-stwem wykazały, że na ogół dożywają one sędziwego wieku. Wy-nika to m.in. z tego, iż często spożywają miód nie oczyszczóny, zawierający znacznie większe ilości pyłku niż miód spożywczy.

W wielu krajach, m.in. we Francji, pyłek traktuje się jako pa-naceum na wszelkie schorzenia. Jeżeli nawet opinie te są przesadzone, to jednak jest w nich część prawdy.

Lekarze osiągają zachęcające rezultaty w leczeniu prostaty i zaburzeń czynności jelit, pyłek również znakomicie obniża ciśnienie krwi, poprawia samopoczucie, koi nadwerężony system nerwowy, zapobiega przedwczesnemu starzeniu się, zwiększa wydolność mięśni, a nawet przedłuża życie. Jest niezwykle pomocny w zwalczaniu anemii, przy zaparciach, biegunkach, zakażeniach bakteriologicznych i wirusowych. Osiągnięto też pozytywne wyniki w leczeniu cukrzycy.

Warto dodać, że alergicy nie muszą obawiać się pyłku przero-bionego przez pszczoły, gdyż nie powoduje on uczulenia. Alergeny są unieszkodliwiane przez ślinę i nektar, często przechodzą jeszcze przez proces fermentacji mlekowej.

Profilaktycznie najlepiej zażywać około 20 g pyłku dziennie. Przy stanach chorobowych należy dawkę podwoić. Czubata łyżka zawiera 24 g suchego pyłku. Najkorzystniej spożywać pyłek w połączeniu z miodem, zwiększając odpowiednio dawkę.

Przepis na emulsję pyłkową: czubatą łyżeczkę pyłku kwiatowego utrzeć z łyżeczką miodu, następnie połączyć ze szklanką wody i pić trzy razy dziennie. Można też zażywać gotowe tabletki, zawierające pyłek kwiatowy.

Zostaw komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>