Minerały niezbędne do życia

Organizm człowieka zawiera niemal wszystkie pierwiastki znane w przyrodzie. Około dwudziestu minerałów uważa się za niezbędne do życia, inne zaś mają zasadniczy wpływ na stan naszego zdrowia. Część z nich jest metalami, część nie.

Wapno, fosfor i magnez są głównymi składnikami budowy układu kostnego. Sód, chlor, potas regulują ilość płynów orga-nicznych, inne kontrolują procesy witalne poszczególnych na-rządów i komórek.

Zapotrzebowanie organizmu na wszystkie mikroelementy wynosi zaledwie 2 g na dobę, lecz ich niedobór pogarsza ogólną kondycję fizyczną i samopoczucie. W twardych i miękkich tkankach naszego ciała znajduje się łącznie około 2,5 kg minerałów.

Minerały można podzielić na dwie grupy. W pierwszej znajdują się te, które są niezbędne dla życia, ale w nadmiarze szkodliwe, w drugiej natomiast rtęć, ołów, kadm, beryl i inne, szkodliwe w każdej ilości.

Spełnia niezwykle ważną funkcję w organizmach kręgowców, szczególnie ludzi, jako podstawowy budulec układu kostnego, uzębienia i składnik tkanki mięśniowej. Ciało człowieka zawiera dość dużą ilość wapnia, bo aż do 2 kg. Organizm najczęściej odczuwa niedobór tego minerału, gdyż jego podstawowym źródłem jest tylko mleko i mleczne przetwory. Przeciętne dobowe zapotrzebowanie na wapń wynosi 600-800 mg dla dorosłego zdrowego człowieka, natomiast w stanach chorobowych wzrasta nawet do 2000 mg.

Rozkład wapnia w organizmie jest stały: 99 proc. znajduje się w kośćcu i uzębieniu, a 1 proc. we krwi. W wypadku jego niedoboru organizm uzupełnia ten brak poprzez wybieranie go z kości, w pierwszej kolejności z uzębienia. Nieodbudowanie w szybkim czasie zapasów wapnia objawia się osłabieniem zę- bów i dziąseł. Największe ilości wapnia zawierają następujące produkty:

Jest potrzebne szpikowi kostnemu do produkcji hemoglobiny, a następnie czerwonych ciałek krwi. Dziennie powinniśmy dostarczyć organizmowi od 0,5 do 1 mg żelaza, zaś kobiety ciężarne potrzebują go nawet do 4,8 mg. Jego niedobór może przejawiać się niedokrwistością, anemią, brakiem energii, uczuciem znużenia, swędzeniem ramion, nóg, krocza itp.

Spośród otrzymywanych ilości żelaza organizm wchłania zaledwie 10 proc. Proces ten ułatwiają aminokwasy i witaminy, szczególnie witamina C. Warto zaznaczyć, że żelazo z produktów zwierzęcych jest lepiej wchłaniane niż z produktów roślinnych oraz że kawa i herbata znacznie obniżają wchłanianie tego pierwiastka.

Najwięcej żelaza znajduje się w żółtkach jaj, rybach, podrobach, wątrobie, ciemnym pieczywie, grubych kaszach, warzywach strączkowych, natce pietruszki i liściach pokrzywy. Poziom żelaza w organizmie obniża m.in. szpinak, szczaw i rabarbar.

Zostaw komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>