Nalewka bursztynowa

Okazuje się, że nalewka bursztynowa jest lekiem bezcennym. Ponieważ istnieją różnice w jej recepturze, podajemy przepis według Cz. Klimuszki.

Kawałki nie oszlifowanego bursztynu w ilości 50 g należy wypłukać w wodzie i wsypać do butelki o pojemności 3/4 litra, a następnie zalać czystym spirytusem (nigdy denaturatem). Po 10 dniach nalewka jest gotowa. Nie potrzeba jej zlewać ani przecedzać. Bursztyn w spirytusie się nie rozpuszcza, jedynie wydziela z siebie mikroskopijne elementy, które zabarwiają spirytus na złoty kolor. Po zużyciu nalewki można ponownie zalać spirytusem kawałeczki bursztynu, jednak uprzednio trzeba je pokruszyć młotkiem, aby lepiej naciągnęły. Każdą porcję bursztynu można więc wykorzystywać tylko dwukrotnie.

Nalewka doskonale przeciwdziała kaszlowi, katarowi i innym objawom przeziębienia. Zażywać po 3 krople rozpuszczone w gorącej herbacie.

W starożytności mumio uważano za cenniejsze od złota. Wierzono, że ta ciemna, smolista masa jest lekiem zdolnym czynić cuda. Od dawna różnie jest nazywane: mumio, mumie, mumijo, co w języku arabskim oznacza pot gór, u Bir- mańczyków – krew gór, u Mongołów – sok gór, a na Syberii

– górski wosk. W medycynie ludowej mumio było niezwykle poszukiwanym lekiem. Z racji wysokiej ceny tylko najbogatsi mogli korzystać z jego osobliwych właściwości. W zależności od składników wpływających na zabarwienie znane były cztery podstawowe odmiany mumio: złota, biała, niebieska i brązowoczarna.

Bardzo strzeżona była i jest tajemnica miejsc występowania mumio. Wiadomo tylko, że wydobywa się je w trudno dostępnych miejscach w górach. Najczęściej są to nacieki lub sople w górskich pieczarach Himalajów, Kaukazu, Syberii, a w mniejszym stopniu w jaskiniach Arabii, Iranu, Birmy i Mongolii.

Środek ten cenili w starożytności m.in. Arystoteles i Avicenna. W średniowieczu zapomniano o nim, głównie dlatego, że nieznane były miejsca występowania tej ciągliwej, kleistej substancji. Współczesna historia mumio zaczęła się na po- czątku lat 60. naszego wieku. Przypadkowe odkrycia substancji w Uzbekistanie i Tadżykistanie zainicjowały badania jej składu oraz właściwości leczniczych.

Zostaw komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>