Niekonwencjonalna medycyna

Chromoterapia – jako wyspecjalizowana dziedzina medycyny niekonwencjonalnej – zajmuje się teorią barw, ich znaczeniem i wykorzystaniem w powszechnym leczeniu. Termin powstał współcześnie, lecz uzdrawianie kolorami znano już w starożytności. Najpopularniejsze było w Chinach, Indiach i Egipcie. Uważano, że każdy człowiek ma swoją barwę podstawową, a uzupełnianie w organizmie kolorów, których brak zakłóca równowagę, było metodą leczniczą. W Egipcie kapłani boga Re wystawiali na działanie promieni słonecznych misy z wodą i owocami, aby boskie promienie zwiększyły intensywność barwy w tych pokarmach.

Leczenie światłem i kolorami stosowano w średniowiecznej Europie na dworach możnych, m.in. czerwienią lecząc szkarlatynę i odrę. Na początku XX wieku we Francji we wszystkich przytułkach dla obłąkanych i w większości szpitali psychiatrycznych stosowano światło zielone i niebieskie. W szpitalach ogólnych w leczeniu dzieci anemicznych korzystano ze światła czerwonego i żółtego. Dzisiaj na fali powrotu do natury wraz z innymi metodami medycyny niekonwencjonalnej chromoterapia odzyskuje należne jej miejsce wśród stosowanych sposobów leczenia.

Zostaw komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>