Ojcowie dzisiejszego wodolecznictwa

Za ojców współczesnego wodolecznictwa można uznać śląskiego chłopa Wincenza Priessnitza (1799-1851) oraz niemieckiego księdza Sebastiana Kneippa (1821-1897). Pierwszy z nich jest wynalazcą popularnego dziś natrysku. Będąc jeszcze chłopcem, uległ ciężkiemu wypadkowi. Nie mając możliwości kosztownego leczenia medycznego, został zdany na siły własnego organizmu. Młody Priessnitz przykładał sobie na piersi kompresy z wody pochodzącej z pobliskiego źródełka. W krótkim czasie całkowicie wyzdrowiał, a swoje odkrycie postanowił wykorzystać. Z czasem wybudował przy źródełku sanatorium, w którym stosował terapię wodną, m.in. używał wiader z dziurkowanym dnem do natrysków, co można uznać za prototyp współczesnego prysznica.

Sebastian Kneipp, proboszcz w bawarskim Wórishofen, przez blisko 40 lat zajmował się leczeniem wodą. Opracował wiele metod o podbudowie naukowej, napisał kilka książek oraz starał się łączyć klasyczną medycynę z metodami naturalnego leczenia.

Do rozwoju hydroterapii (gr. hydor- woda, gr. therapeia – leczenie) w XIX wieku przyczynił się także południowoafrykański lekarz Stanley Lief, założyciel bardzo sprawnie funkcjonujących sanatoriów leczniczych. Wśród pionierów tej terapii znalazł się i Polak, dr Jan Żniniewicz. Największą jego zasługą jest naukowe opisanie zabiegów stosowanych w leczeniu poszczególnych chorób. Nie miał jednak szczęścia do historyków medycyny i publicystów, dlatego często jego nazwisko jest pomijane.

Zostaw komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>