Przepis na maść

Zalecana jest przy chorobach skóry, wypryskach, krostach, liszajach itp. Sporządza się ją następująco: 1 część młodziutkich listków ucieramy na jednolitą masę z dwiema częściami smalcu wieprzowego. Smalec powinien być świeży i nie solony.

Napar ze świeżych listków. Przy dolegliwościach reumatycznych zaleca się picie naparu sporządzonego z porcji około 10 świeżych i młodych listków zalanych szklanką wrzątku. Po przestygnięciu do temperatury około 40°C można osłodzić napój łyżeczką miodu.

Przy zaburzeniach żołądkowych oraz przy stanach zapalnych jamy ustnej ulgę przynosi nalewka sporządzona z pączków brzozy zalanych wódką (najlepiej 45°).

Kąpiel. Kąpiel w naparze z liści brzozowych bardzo korzystnie wpływa na organizm, pod warunkiem że jest stosowana regularnie, np. 2-4 razy w miesiącu. Kąpiel taka oczyszcza skórę, uelastycznia ją, odświeża i regeneruje. Ponadto wysmaganie się miotełkami z gałązek brzozy znakomicie poprawia ukrwie- nie skóry i samopoczucie.

– 10 dag suszonych liści zalać 1 litrem wody i pod przykryciem doprowadzić do wrzenia. Odstawić z ognia, a kiedy wywar dobrze naciągnie (po kilkunastu minutach), wlać go do wanny napełnionej wodą.

To najcenniejszy produkt leczniczy z brzozy: ma działanie ogólnowzmacniające, usuwa z organizmu trujące toksyny oraz zapobiega powstawaniu kamicy moczowej. Naukowcy obliczyli, że przez 10 lat można odbierać brzozie znaczną część jej soku, nie czyniąc jej przy tym szkody i z jednego drzewa uzyskując około 130 litrów soku.

Wczesną wiosną, przeważnie na przełomie kwietnia i maja, brzoza wydziela tak wiele soku, że można go zbierać całymi słojami. Gdy tylko stopnieje śnieg, korzenie brzozy zaczynają energicznie podawać wodę z gleby, napełniając stopniowo cały pień, a razem z nią przenoszone są do pęczniejących i pękających pączków rozpuszczone węglowodory. Woda ta prawie nie wyparowuje, gdyż drzewo o tej porze roku nie ma liści.

Najlepiej pozyskiwać sok następująco: w pniu brzozy (im wyżej, tym sok bardziej wartościowy, ale jest go mniej) wierci- my otwór na głębokość 3-5 cm i mocujemy drewnianą rynienkę. Pod nią ustawiamy szklane naczynie, z wierzchu zakryte. Aby uniknąć kurzu i śmieci w soku, najlepiej jest do rynienki lub bezpośrednio w otwór pnia włożyć końcówkę’ węża plastikowego, a drugi koniec zagłębić w naczyniu. Wierzch naczynia należy zakryć pokrywą lub uszczelnić, pozostawiając tylko otwór na końcówkę węża.

Z brzozy można pozyskiwać sok przez około dwa tygodnie, jednak drzewo po takim odwodnieniu prawdopodobnie uschłoby. Bezpieczniej jest zbierać sok przez 2-3 dni, a następnie zmienić drzewo. Po wyjęciu rurki lub rynienki z pnia, otwór należy uszczelnić drewnianym kółeczkiem i posmarować maścią ogrodniczą albo farbą olejną.

Zostaw komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>