Żeń-szeń leczy od ponad 4000 lat

Jako roślina lecznicza znany jest od ponad czterech tysięcy lat. W Chinach uchodzi za panaceum na wszelkie choroby. Rośnie wysoko w górach, w chińskiej części Himalajów. Nazywany był mandragorą, korzeniem życia, a ponieważ jego korzenie przy-pominają postać ludzką, również i korzeniem-człowiekiem.

W cesarskich Chinach korzeń żeń-szenia był zastrzeżony tylko dla dworu, gdyż rośnie niezwykle rzadko, a czas jego rozwoju wynosi kilkadziesiąt lat. Nadworni lekarze przygotowywali z niego eliksir młodości, który stanowił wówczas tajemnicę. Dziś już wiadomo, że w skład eliksiru, oprócz żeń- -szenia, wchodził proszek z rogów centkowanego jelenia i kości tygrysa. Korzeń żeń-szenia stosowano w zapobieganiu łysieniu, bezpłodności oraz chorobach serca.

Współczesna medycyna potwierdziła wiele zalet tej niezwykłej rośliny. Przede wszystkim działa ona regenerująco i odżywczo na skórę, ujędrnia i ożywia cerę, wzmaga przemianę materii i usuwa zmęczenie. Zawiera wiele cennych składników, a wśród nich m.in. panacen, kwas panacenowy, panoksynę, witaminy B1 i B6.

Na rynku sprzedawane są wyciągi z żeń-szenia o działaniu ogólnowzmacniającym.

Ta popularna roślina z licznej rodziny traw zawiera m.in. związki alkaloidowe, skrobię, tłuszcze, witaminy z grupy B, prowitaminę A, enzymy, kwas pantotenowy, sole mineralne, cynk, żelazo, mangan, miedź, kobalt i inne. Owa krótka charakterystyka daje wyobrażenie o znacznych właściwościach leczniczych owsa.

Wywar z owsa od dawna wykorzystywany był w medycynie ludowej przy nadciśnieniu tętniczym, grypie, przeziębieniu, anginie i stanach zapalnych górnych dróg oddechowych. Przyrządza się go następująco: szklankę owsa zalać czterema szklankami wody i gotować przez 5 minut. Zażywać dwa razy dziennie po pół szklanki.

Zostaw komentarz

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>